piątek, 24 marca 2017

Ostatnia marcowa sobota


Kino ABC   godz. 15:30   PLANETARIUM        (105')  
DKF „16”  godz. 17:30   SZUKAJĄC KELLY    (114')



MEDIA O FILMIE:
Planetarium ma niezwykłą wizualnie scenerię i cudowną muzykę. Oglądając film, można się w nim instynktownie zatopić…  PopMatters.com

 Portman (nie była w tak dobrej formie od czasów Czarnego łabędzia!) gra tu po trosze showmankę, zimną jak lód femme fatale oraz opiekuńczą starszą siostrę.  Filmweb

Natalie Portman jest w majestatyczny sposób promienna, jak Greta Garbo albo Cindy Crawford, z lodowatym uśmiechem szalonej bogini…  Variety

Natalie Portman błyszczy na ekranie. W filmie nie ma ani jednej sceny, która nie zachwycałaby niesamowitymi kostiumami. To intrygująca opowieść pełna magicznych wydarzeń!     The Guardian

Olśniewające Planetarium to udane połącznie modnych historii o duchach i o kinie. 
                                                                                                                 Le Parisien



Reżyser o wybranej konwencji filmu:

Jestem Baskiem. Kiedy byłem małym chłopcem, lubiłem oglądać w telewizji westerny, a mój starszy brat zawsze mi mówił: "Wyobraź sobie, że Indianie są Baskami". To zdanie wpłynęło na konstrukcję scenariusza tego filmu. Sens tkwi w tym, że jedną mniejszość można wyrażać za pomocą innej. Skoro członkowie wiejskiej społeczności na francuskiej prowincji uważają się za kowbojów, to Arabów traktują jak Indian. Z takim założeniem mogliśmy swobodnie wykorzystać narracyjne kody westernu. Było dla nas jasne, że gdy syn przyjeżdża do Charleville, to ojciec jest na terytorium plemienia Comanche. A kiedy obaj są w Antwerpii, to jakieś sylwetki ludzi śledzą ich z dachu, a wszystko przypomina indiańską zasadzkę. Z kolei w Pakistanie syn pali fajkę pokoju z Talibem. Chodziło mi o dekonstrukcję narracji dżihadu w kontekście jego odbioru na Zachodzie. I właśnie to odwołanie się do niezwykle wyrazistego gatunku, jakim jest western, skłoniło mnie do pójścia drogą reżysera i nakręcenia mojej pierwszej fabuły.


poniedziałek, 13 marca 2017

18 marca 2017 - sobota z "16" z muzyką w tle


15:30 NIEME KINO     TYDZIEŃ         reż. Buster Keaton, Edward F. Cline 
                                 BRZDĄC          reż. Charles Chaplin
17:30                        ROK DIABŁA    reż. Petr Zelenka  
(po seansie koncert LUBLIN-OSTRAWA w wykonaniu duetu Jarząbek-Jurkiewicz)


TYDZIEŃ USA 1920 reżyseria: Buster KEATON, Edward F. CLINE, obsada: Buster Keaton, Sybil Seely, Joe Roberts (25’)

Buster i jego nowa żona Sybil, dostają w prezencie dom, który muszą sobie złożyć, gdyż jest on w częściach. Buster obiecuję, że złoży dom w jeden tydzień, jednak ktoś mu w tym przeszkadza...  Film z muzyką "na żywo" w wykonaniu tapera Adama Ardasińskiego.  


BRZDĄC USA 1921 reżyseria i muzyka: Charles CHAPLIN, obsada: Charlie Chaplin, Jackie Coogan, Edna Purviance (68’)   


Pewnego dnia Charlie Włóczęga znajduje przy śmietniku porzucone dziecko. Czy wśród  starych czajników i dziurawych mebli można wychować małego chłopca? Z pewnością trzeba mieć  sporo fantazji. Pięć lat później Włóczęga i jego mały przyjaciel zakładają wspólny  interes, w którym Charlie jest szklarzem, a chłopiec zapewnia mu stałych klientów, wybijając szyby w domach z sąsiedztwa...

ROK DIABŁA Czechy 2002 reżyseria: Petr ZELENKA występują: Jaromir Nohavica, Karel Plihal, Jaz Coleman, Karel Holas i grupa Čechomor (88’)

Główna Nagroda – Kryształowy Globus na MFF w Karlowych Warach’2002


"Rok diabła" to fikcyjna biografia prawdziwych muzyków, którzy grają tu samych siebie. Jak podaje dystrybutor: "Zelenka łączy w filmie fakty i elementy fikcyjne w wypełnioną muzyką, magiczną przygodę, w której duchy i aniołowie stróżowie pomagają ludziom odnaleźć ich własną drogę życiową.". Poruszanych tematów również jest wiele: alkohol, media i ich rola w naszym życiu, dalej - wiara w Boga, kontrast anioła i diabła, problem zmiany tożsamości. Niewątpliwie jednak najważniejsza pozostaje muzyka - doskonałe tło dla metafizycznych dociekań i wędrówek bohaterów. Zelenka umiejętnie łamie reguły filmowej narracji wykorzystując szeroki repertuar środków - film jest pełen ironii, metafor, przenikających się epizodów i wszystkiego tego, co uniemożliwia jego jednoznaczną interpretację, a zbliża do doskonałej mistyfikacji.
Holender Jan Holman, wyleczony alkoholik, przyjeżdża do Czech, aby nakręcić film dokumentalny o szpitalu odwykowym. Tam spotyka się z Jaromírem Nohavicą i jego aniołem stróżem – Karlem Plíhalem, który „na próbę” inscenizuje swój własny pogrzeb. Konduktowi żałobnemu towarzyszy muzyka grupy Čechomor; ich energia zauroczy Plíhala na tyle, że zaproponuje im wspólne występy.

czwartek, 9 marca 2017

Sobota - 11 marca

Kino ABC  godz. 15:30  KOMUNIA reż. Anna Zamecka

DKF 16     godz. 17:30  TO TYLKO KONIEC ŚWIATA reż. Xavier Dolan


KOMUNIA Polska 2016 reż. Anna Zamecka (73’)                            dokument

Ten film stawia widza w sytuacji rozdarcia. Wchodzimy w sam środek czyjegoś życia, znajdujemy się tak blisko bohaterów, jakbyśmy byli domownikami, a kamera – członkiem rodziny. Ale zarazem jesteśmy daleko i głęboko odczuwamy własną bezradność.                                                                                                          Tadeusz Sobolewski


Kiedy dorośli bawią się w dom, wtedy to dzieci muszą szybko dorosnąć. 14-letnia Ola nie tylko opiekuje się niewydolnym ojcem, autystycznym bratem i mieszkającą osobno matką; ale przede wszystkim stara się złożyć rodzinę w całość. Żyje nadzieją, że uda się jej na powrót ściągnąć matkę do domu. Pretekstem do spotkania z nią jest komunia święta 13-letniego Nikodema i Ola bierze na siebie całą odpowiedzialność za przygotowanie idealnej rodzinnej uroczystości. Sam Nikodem obserwuje zmagania bliskich ze swojej własnej, niezwykłej perspektywy.

„Komunia” odkrywa piękno w odrzuconych, siłę w najsłabszych, potrzebę zmiany tam, gdzie nic na nią nie rokuje. To przyspieszona lekcja dojrzewania, która uczy, że żadne porażki nie są ostateczne. Szczególnie tam, gdzie idzie o miłość.
                                                                                                      (polishdocs.pl)


To tylko koniec świata reż. Xavier DOLAN, Francja/Kanada 2016 obsada: Gaspard Ulliel, Nathalie Baye, Léa Seydoux, Vincent Cassel, Marion Cotillard (97’)

Grand Prix i Nagroda Jury Ekumenicznego na MFF w Cannes’2016


Po 12 latach nieobecności uznany pisarz Louis wraca do domu. Ma zamiar powiadomić rodzinę, że umiera. Powitanie odbiega jednak od jego wyobrażenia. Jego matka, młodsza siostra i szczególnie starszy brat są zbyt zajęci sobą i swoimi sprawami, by przejąć się Louisem. Wygląda na to, że odbierają powrót syna marnotrawnego jako jego sposób na pochwalenie się sukcesami. Każdy znajduje powód, by go oskarżyć o coś, co zrobił kiedyś. Mimo prób Louisa do pojednania, czas mija na kolejnych falach sporów i oskarżeń.

PRASA O FILMIE:
Taki rozkrzyczany teatr rodzinny, w całej jego zmienności i dwuznaczności, zarazem zniewalający i odpychający, można było oglądać w dawnych filmach John Cassavetesa (Kobieta pod presją), później u Mike'a Leigh (Sekrety i kłamstwa). Xavier Dolan dorównuje tamtym mistrzom. Odnajduje tu swój życiowy temat, który rozwijał już w filmach Zabiłem moją matkę i Mama. Rodzinne hate-love. Odpychanie-przyciąganie. Miejsce, które się kocha, i które zawsze rozczarowuje. Gdzie nikt nikogo nie słucha.                                                         Tadeusz Sobolewski, Gazeta Wyborcza


Kolejny, konsekwentny krok artysty, który powoli próbuje oderwać się od własnych wspomnień i zaczyna wnikliwie przyglądać się innym. A jednocześnie nie traci autorskiego charakteru.                                                   Barbara Hollender, Rzeczpospolita

czwartek, 2 marca 2017

Pierwsza marcowa sobota

kino  abc    godz. 15:30     DIFRET
dkf  16       godz. 17:30      DOBRZE SIĘ KŁAMIE W MIŁYM  TOWARZYSTWIE

DIFRET     USA/Etiopia 2014    reżyseria:  Zeresenay Mehari   obsada:  Meron Getnet, Tizita Hagere


Główną bohaterkę filmu, prawniczkę Meazę, poznajemy w roku 1996, kiedy Etiopią wstrząsa informacja o morderstwie, jakiego na swoim oprawcy, zakochanym w niej młodym mężczyźnie, dopuściła się czternastolatka. Lokalna społeczność nie ma wątpliwości – Hirut, bo tak ma na imię nastolatka, musi trafić na stryczek. Nic to, że lowelas dziewczynkę porwał i bestialsko zgwałcił. Meaza i jej organizacja walcząca o prawa kobiet podejmują się obrony Hirut. Rozpoczyna się walka Dawida z Goliatem, która zmieni prawodawstwo w Etiopii.

DOBRZE SIĘ KŁAMIE W MIŁYM TOWARZYSTWIE   Włochy 2016    reżyseria:  Paolo Genovese   obsada: Giuseppe Battison, Anna Foglietta, Katarzyna Smutniak


Podczas letniej kolacji, do której zasiadają bohaterowie „Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie”, nie brakuje drogiego biodynamicznego wina, smakowitego tiramisu, wybuchów śmiechu, sterty kłamstw i morza łez. Jednak zamiast snucia opowieści, czytają one nawzajem swoje SMS-y i podsłuchują rozmowy telefoniczne.

Jak dobrze znasz przyjaciół, z którymi trzymasz się całe życie? Czy wiesz, z kim koresponduje twoja żona? W jakim stopniu jesteś w stanie zaufać mężowi, z którym planujesz dziecko? W ramach eksperymentu uzgadniają, że podczas kolacji wiadomości przychodzące na ich komórki oraz rozmowy telefoniczne będą dostępne dla wszystkich zasiadających za stołem. Pozornie wydaje się, że to nic takiego…

czwartek, 23 lutego 2017

Powtórka na życzenie oraz w drodze po OSCARA


kino  abc      godz. 15:30      ROLLING STONES OLÈ OLÈ OLÈ
dkf   "16"      godz. 17:30      MOONLIGHT

ROLLING STONES OLÈ OLÈ OLÈ  Wielka Brytania 2016  reżyseria:  Paul Dugdale (105’)


Podróż pełna emocji wypełniona po brzegi rockandrollem i najbardziej wielbionymi utworami The Rolling Stones. Zwieńczeniem całej trasy jest historyczny występ Stonesów w Hawanie, w którym udział wzięło 1 200 000 osób!
"The Rolling Stones - Olé Olé Olé" wyróżnia się na tle innych dokumentów muzycznych, bo nie jest typową laurką dla zespołu czy pełnometrażową reklamą (jak w przypadku nieudanego "Arcade Fire: Reflektor Tapes"). Najistotniejsze jest osadzenie występów w niezwykłym kontekście społeczno-kulturowym. Mieszkańcy każdego z odwiedzanych miast opowiadają swoje historie związane z zespołem jednocześnie prezentując własny muzyczny dorobek.
Film zachwyca od strony formalnej: zdjęcia ukazują Amerykę Południową żywą, kolorową, ale nie pocztówkową. Kamera skupia się na pełnych emocji twarzach muzyków na backstage’u i tłumie zgromadzonym pod sceną. Moment, w którym pierwsi fani dobiegają do barierek koncertu na Kubie, z pewnością wywoła mnóstwo wspaniałych wspomnień u każdego, kto choć raz przeżył wyczekiwany przez wiele lat koncert ulubionego zespołu.

MOONLIGHT    USA 2016    reżyseria: Barry Jenkins obsada: Ashton Sanders, Trevante Rhodes, Mahershala Ali, Alex Hibbert, Naomie Harris (111’)


Gdyby streścić fabułę na sucho, punkt po punkcie, ktoś powiedziałby: sztampa. Czarnoskóry chłopak dorasta w trudnym środowisku, buntuje się, zakochuje. Cały numer tkwi jednak w sposobie opowiedzenia historii. "Moonlight" jest ekranizacją sztuki, ale to żaden teatr na dużym ekranie. Jenkins jest bowiem reżyserem, który myśli kinem – w całym spektrum możliwości. Potrafi zarówno przeskoczyć w śmiałej elipsie całe lata życiorysu bohatera, jak i pochylić się "jeden do jeden" nad magiczną chwilą. Raz "puszcza" kamerę, by szamotała się w ślad za ludzkim ciałem, innym razem cierpliwie, jak pod mikroskopem, obserwuje niuanse gestów, spojrzeń, dialogów. Rezultat to hipnotyzująca symfonia obrazów i dźwięków. Co więcej: pozbawiona oczywistych wyborów muzycznych, z oszczędnym fortepianem bądź klasycyzującą orkiestrą w miejscu spodziewanych ulicznych beatów.  

czwartek, 16 lutego 2017

Sobota - 18 lutego 2017


Kino ABC          godz. 15:30              KOSMOS
DKF „16”         godz. 17:30              ROLLING STONES OLÉ OLÉ OLÉ 

KOSMOS  Francja/Portugalia 2015 reżyseria: Andrzej Żuławski obsada: Jonathan Genet, Francois Balmer   (103’)


Adaptacja „Kosmosu” dzięki nowemu zakończeniu, filmowi w filmie, staje się autokomentarzem artysty w odniesieniu do  jego walk ze światem, jego miłości i wreszcie do samego siebie. W finale Żuławski, zwracając kamerę ku sobie – odsłania plan filmowy, ujawnia nierozstrzygniętą grę życia i sztuki, człowieka i formy….

ROLLING STONES OLÉ OLÉ OLÉ  Wielka Brytania 2016  reżyseria:  Paul Dugdale


Podróż pełna emocji wypełniona po brzegi rockandrollem i najbardziej wielbionymi utworami The Rolling Stones. Zwieńczeniem całej trasy jest historyczny występ Stonesów w Hawanie, w którym udział wzięło 1 200 000 osób!
"The Rolling Stones - Olé Olé Olé" wyróżnia się na tle innych dokumentów muzycznych, bo nie jest typową laurką dla zespołu czy pełnometrażową reklamą (jak w przypadku nieudanego "Arcade Fire: Reflektor Tapes"). Najistotniejsze jest osadzenie występów w niezwykłym kontekście społeczno-kulturowym. Mieszkańcy każdego z odwiedzanych miast opowiadają swoje historie związane z zespołem jednocześnie prezentując własny muzyczny dorobek.

Film zachwyca od strony formalnej: zdjęcia ukazują Amerykę Południową żywą, kolorową, ale nie pocztówkową. Kamera skupia się na pełnych emocji twarzach muzyków na backstage’u i tłumie zgromadzonym pod sceną. Moment, w którym pierwsi fani dobiegają do barierek koncertu na Kubie, z pewnością wywoła mnóstwo wspaniałych wspomnień u każdego, kto choć raz przeżył wyczekiwany przez wiele lat koncert ulubionego zespołu.

piątek, 10 lutego 2017

FILM - SYNTEZA SZTUK - inspiracje tańcem i muzyką


kino  abc     godz. 15:30              TANCERKA
dkf  “16”     godz. 17:30              GIMME DANGER

TANCERKA  Francja 2016  reżyseria: Stephanie Di GIUSTO obsada: Soko, Lily-Rose Depp   (108')


Tytułowa bohaterka fabularnego debiutu francuskiej reżyserki Stephanie Di Giusto to Loie Fuller. Żyjąca na przełomie XIX i XX wieku Amerykanka była pionierką tańca nowoczesnego: stworzyła tzw. taniec serpentynowy - tańczyła na scenie w zwiewnych kostiumach, których ruch, kształty fałd i załamania materiału przypominały kielich rozwijającego się kwiatu. Jej choreografię dopełniało sceniczne światło elektryczne, którego pewne rozwiązania opatentowała.
Poznajemy Loie w momencie dla niej przełomowym: to lata dziewięćdziesiąte XIX wieku; jako młoda kobieta opuszcza rodzinne strony.
„Tancerka" to historia żywo, namiętnie opowiedziana, sfotografowana z werwą i lekkością, dynamicznie zmontowana.
Di Giusto zaskakuje widza, oczarowuje go - nie boi się egzaltacji, tkliwości, wie, że środki te, wykorzystane z pasją, mają w sobie siłę, niczym - zbudowwane na podobnych rejestrach - pojawiające się w filmie fragmenty kompozycji Maxa Richtera.

GIMME DANGER  USA 2016    reżyseria:  Jim JARMUSCH występują: Iggy Pop, Ron Asheton, Danny Fields (108')


Biograficzny schemat „od wzlotu do upadku” wciąż ma się dobrze w kinie, więc otwarcie dokumentu Jima Jarmuscha może zaskoczyć. Historia Iggy’ego Popa (naprawdę Jamesa Osterberga) i The Stooges zaczyna się bowiem tutaj od rozpadu zespołu, który przeleciał jak meteoryt przez amerykańską scenę muzyczną, dokonał rewolucji owocującej później chociażby rozkwitem punku, poniósł klęskę komercyjną i popadł w niesławę.
Bohaterem prologu, oprócz Iggy’ego Popa, jest jednak również sam Jarmusch. Reżyser pojawia się, by zaordynować uruchomienie kamer i rozpocząć rozmowę, którą Iggy wydaje się na początku nieco skonsternowany.

Głównie jednak dba Jarmusch o to, żeby w filmie znalazło się jak najwięcej Iggy’ego i muzyki, choć to nie piosenki, a słowa głównego bohatera nadają opowieści rytm i ton.